Croissant and Love

Yes! I found that this is not the first entry of this year yayyyyy

If you travel in flight with the full inflight meal serving you will hear the cabin crew asking you like 'bread or croissant, sir?'...

Between breads and croissants I prefer croissant. I love it's textures... Flakey, fluffy and buttery. 

Today's I rebake my croissant that I bought 3 days ago from the coffee store but I forgot to tell them not to warm it. It means that croissant was rebake and warm for 3 times already. If the croissant was made from the high quality ingredients like butter and flour it may still keep its textures like fresh from oven. But if it's not? The flaky crust is still flaky but how about the inside? It's chewy and hard to cut through...

Like love,,, along the way, there are many  things happened. Many apologies, many forgiveness but everyone has their own limitations so like croissant leave it in refrigerator and rebake it. First, it's textures may be acceptable but second or third time may be not. Depend on it's ingredients or stories happened.

Love

SB 

It's awesome that you can imagine about someone that you never met before and fall in love with~

เมื่อวานไปดูหนังมา เรื่องคิดถึงวิทยาแหละ คือเข้าใจว่าผกก ตั้งใจจะทำตามหนังเรื่อง 일마레 แหละ ที่เป็นคนสองคนคุยกันผ่านจดหมายในบ้านกลางทะเลสาบ

เรามานั่งคิดว่าจริงๆแล้วการที่คนเราไม่เคยเห็นไม่เคยเจอไม่เคยคุยกัน แล้วบัฃเอิญเกิดชอบกันผ่านทางตัวหนังสือเนี่ยมันจะเกิดขึ้นได้จริงป่าว แต่ก็นะ มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบคิดไปเอง ว่าเค้าจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ เค้าก็เลยคิดไปว่าคนนี้แหละจะต้องเป็นคนในแบบที่ฉันชอบ

เราว่าสิ่งที่ติดตามมันคือสิ่งที่จะเกิดต่อไปต่างหากว่าเมื่อคนทั้ฃสองคนที่เคยคุยกันแบบ monolog มาตลอด เมื่อมาเจอกันจริงๆ แล้วอยู่ด้วยกันต่อจากนี้มันจะเป็นอย่างไรมากกว่า เมื่อมาอยู่ด้วยกันเรืาอยๆ เริ่มเห็นนิสัยขอฃแต่ละคน มีอย่างที่ชอล และไม่ชอบเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วเค้าจะอยู่อย่างไรต่อจากนี้มากกว่า ขะประคัลประคอฃให้รอดหรือไม่

ประโยคเด็ดจากเรื่องนี้คือ "ถ้าเรื่องวันนี้ไม่เกิด หนุ่ยจะบอกแอนหรือเปล่า" จริงนะ ถ้าเกิดจีจี้ไม่มาหา แอนก็คงจะไม่รู้เรื่องเลย แต่เราเข้าใจนะ บางทีถ้าการที่บอกไปเค้าอาจจะกลัวความผิด กลัวเรื่องใหญ่โตหรืออะไรก็ตามที่ตามมาเยอะแยะ จนถึงเวลาทั้งหมดอาจจะพังลงเพราะคำพูดประโยคเดียวก็ได้ บางคนเลยยอมเก็บไว้เป็นบาปในใจดีกว่า

เราก็อยากรู้เรื่องของคนที่คบด้วยนะ แต่เราคิดว่าถ้าเค้าอยากบอกเค้าคงจะบอกเอง เราให้เกียรติกันนะ ถึงแม้จะนอยมากก็เหอะ เราเลือกที่จะเงียบ มันอาจจะทางเราเลือกและเราโอเคที่จะอยู่กับมันอย่างมีความสุขก็ได้

S.

20140416 via iP @ casa lapin

what's wrong with love?

ไม่รู้สิ อยู่ดีดี ก็นึกถึงประโยคนี้ เป็นอะไรไปความรัก...

ถามใจว่ายังเหมือนเดิมไหม... ตอบได้เลยว่าเหมือนเดิม
แต่รู้สึกสงสารอีกฝ่ายที่พยายามจะคุยด้วย พยายามจะอ้อน
แต่ฝ่ายเรากลับไม่อินด้วย ไม่รู้ทำไม ตอบไม่ได้เหมือนกัน

ตอนนี้รู้แค่ว่าเราทำหน้าที่ของเราดีที่สุดแล้ว
แต่มันอาจจะไม่เพียงพอต่อความต้องการของฝ่ายเค้า

ไม่รู้สิ เรากลับมาชินกับการอยู่คนเดียวมั้ง
ตอนนี้เลยรู้สึกผิดในใจ

ถ้าเค้าจะมีใครคนอื่น หรือคุยกับใครเราก็จะไม่โกรธเลย
เพราะเรารู้แล้วว่าเราคงเติมเต็มให้เค้าไม่ได้เหมือนเดิม

Quote of da day

"ถ้าเราคบใครสักคน แล้วเราตัดสินใจเลือกแล้วเราจะเป็นคนรักที่ดี แล้ววันนึงถ้ามันไม่เวิร์ค เราจะไม่โทษตัวเองเลย ถ้ามันไม่เวิร์คแล้วเราเดินออกมาเธอจะต้องเสียดายชั้น"
 -ชมพู่ อารยา-


เราว่ามันใช้ได้หลายเรื่องนะ ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเรื่องของความรักก็ได้ :)

เปลี่ยนไป และไม่เหมือนเดิม

จริงๆแล้วมันอาจจะเป็นความคิดที่ผิดก็ได้
ที่คิดว่าวันหนึ่งถ้าเรากลับมาในพื้นที่ของเรา ช่วงเวลาเหล่านั้นจะย้อนกลับมา
แต่จริงๆแล้วเราว่ามันเป็นความคิดที่ผิดนะ

การที่เริ่มเก็บของเก็บทุกสิ่งทุกอย่าง วางของที่หยิบมาไว้ที่เดิม
และยกมันออกมาเพื่อนำมันกลับวางลงที่เดิมที่ๆมันเคยอยู่
สิ่งของมันอาจจะเหมือนเดิมได้ แต่ความรู้สึกมันคงไม่เหมือนเดิมแล้ว

การที่อยู่ด้วยกันมากขึ้นมันคงทำให้พูดกันน้อยลง
จนพอถึงเวลาที่ห่างกันมา มันจึงนึกไม่ออกว่าจะพูดคุยกันอย่างไรให้มากเหมือนเดิม
การที่คิดว่าเดี๋ยวก็ได้เจอหน้ากันก็คงไม่ใช่ ต่อไปคงเห็นแค่ผนังบ้านเปล่า

สงสัยว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อไปเหมือนกัน และไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปเช่นกัน

สำหรับผม ผมยังเชื่อนะ ว่าความรู้สึกอ่ะ มันยากที่จะมีเพิ่มขึ้น มันคงมีแต่น้อยลง
เพียงแค่ว่า จะลดลงมาก หรือน้อย ในแต่ละครั้งเท่านั้นเอง

เพราะเรื่องการปรับตัวมันก็คงต้องทำ แต่มันคงทำกันไปคนละทาง
เลยเป็นโอเวอร์ดีมาน โอเวอร์ซัพพลายนะ
สิ่งที่เราไม่ชอบ เขาก็ยังทำอยู่ เหมือนสิ่งที่เขาไม่ชอบ เราก็ยังทำอยู่

แต่อย่างว่าแหละว่าความอดทนคนเรามันมีขีดจำกัดนะ
ถ้าการที่อยู่ด้วยกัน แล้วไม่พูดกัน ทำนิ่งใส่กัน เราคิดว่าทำมีที่อยู่ของเรา
เราอยู่แบบนั้นก็ไม่มีใครมาทำเฉยใส่เรา เราสบายใจกว่า
เราก็ออกมาแค่นั้น

หรือเราเห็นแก่ตัวมากไป

love

ความรักที่ไร้เงื่อนไขนั้นยอมรับธรรมชาติที่ไม่ยั่งยืนของคนที่เรา "รัก"
เข้าใจว่ามนุษย์ย่อมเปลี่ยนแปลง
และยินดีที่จะปรับตัวเข้าหาความเปลี่ยนแปลงนั้นโดยปราศจากข้อเรียกร้อง
หรือแรงกดดันจากความเห็นแก่ตัว


...ถ้าทำได้จริงคงดีไม่น้อย